سختی برینل چیست

سختی به توانایی یک ماده در مقاومت در برابر تغییر شکل محلی ، به ویژه تغییر شکل پلاستیک ، تورفتگی یا خراش اشاره دارد. این نشانگر نرمی و سختی مواد است.

با توجه به روشهای مختلف تست ، سختی را می توان به سه نوع تقسیم کرد. HB (سختی برینل) ، HR (سختی راکول) و HV (سختی ویکرز) سختی مواد فلزی نشان دهنده توانایی سطح مواد برای مقاومت در برابر تغییر شکل پلاستیک ناشی از تورفتگی شیء دیگر است. از روش بازگشت (ساحل ، ریشتر) برای اندازه گیری سختی استفاده می شود و مقدار سختی نشان دهنده بزرگی عملکرد تغییر شکل الاستیک فلز است.

سختی برینل (HB)

یک توپ فولادی خاموش یا توپ آلیاژی سخت با قطر D به عنوان مخزن استفاده می شود و بر روی سطح نمونه با نیروی تست مربوطه F. فشرده می شود. د. مقدار به دست آمده با تقسیم نیروی آزمایش توسط سطح تورفتگی ، مقدار سختی برینل است که توسط HBS یا HBW مشخص شده است.

تفاوت بین HBS و HBW تفاوت در سر فشار است. HBS مخفف توپ های فولادی سخت شده است که برای اندازه گیری مواد با مقدار سختی برینل زیر 450 استفاده می شود ، مانند فولاد نرم ، چدن خاکستری و فلزات غیر آهنی. HBW نشان می دهد که این مخزن از آلیاژ سخت ساخته شده است و برای تعیین مواد با مقدار سختی برینل زیر 650 استفاده می شود.

هنگامی که سایر شرایط آزمایشی برای همان بلوک تست یکسان هستند ، نتایج این دو آزمایش متفاوت است و مقدار HBW اغلب از مقدار HBS بیشتر است و هیچ الگوی کمی برای دنبال کردن وجود ندارد.

از سال 2003 ، چین استانداردهای بین المللی را اتخاذ کرد و تورهای توپ فولادی را لغو کرد و فقط از سرهای توپ آلیاژی سخت استفاده کرد. بنابراین ، HBS قطع می شود و تمام نمادهای سختی برینل توسط HBW نشان داده می شوند. بسیاری اوقات ، سختی برینل فقط در HB بیان می شود که به HBW اشاره دارد. با این حال ، HBS گاهی اوقات در مقالات ادبیات دیده می شود.

روش اندازه گیری سختی برینل در مورد چدن ، آلیاژهای غیر آهنی و فولادهای مختلف آنیل و فشرده شده آنیل شده کاربرد دارد. برای اندازه گیری نمونه ها یا قطعه های کاری که خیلی سخت ، خیلی کوچک ، خیلی نازک هستند ، مناسب نیست و امکان تورفتگی بزرگ روی سطح را نمی دهد.